Friday, April 15, 2011

പ്രവാസം



മോഹം പൂത്ത കാഴ്കനി
മരുഭൂമിതേടിയുള്ള പ്രയാണം
ഈന്തപനയുടെ സുഗന്തം
നാസികകളില്‍  ചുംബനം
അറിയാതെപൊഴിഞ യവ്വനം
ബന്ധുക്കള്‍  നല്‍കിയ മോഹചിറകുകള്‍
ആര്‍ക്കുമറിയില്ലല്ലോ ഈ ഭാണ്ഡം പേറല്‍
നാട്ടുകാരുടെ നഴനങ്ങള്‍ക്ക് നക്ഷ്ത്രമിവന്‍
യവ്വനം കളഞ്ഞ ദരിദ്രവാസി
വാര്‍ദ്ധക്യം  തേടിയെത്തിയാല്‍ ഒരു സമ്പന്നന്‍
പ്രസറും ,സുഗറും , കുറച്ചു കുളസ്ട്രോളും
എണീറ്റ്‌ നില്‍കാന്‍ ആവദില്ല    എന്നാലും
മക്കള്‍ക്ക്‌ ഗള്‍ഫുകാരനെ മതി
എന്തിനി ഈ പ്രവാസം തിരികെ പോകേണ്ടേ ?
സ്വയം  ആത്മകഥം നടത്താനുള്ളവര്‍ കൂടെ
അവരും എന്തെ ഇതില്‍ കണ്ണികളാകുന്നു
എന്ന് മോചനം നേടും നാമിദുരവസ്ഥയില്‍ നിന്നും
 ......................

3 comments:

Salim Veemboor സലിം വീമ്പൂര്‍ said...

ഹ ഹ ഹാ ,കവിത കൊള്ളാം ,

Salim Veemboor സലിം വീമ്പൂര്‍ said...

ഹാ ഹാ ഹാ , കവിത കൊള്ളാം

ഷാജു അത്താണിക്കല്‍ said...

പ്രയാസം പ്രവാസത്തിന്റെ കറുത്ത ചിത്രം